Zonder Miriam was ik niet gekomen waar ik nu sta

Het verhaal van maatjeskoppel Miriam en Ayan

“Miriam is veel meer dan alleen een begeleider. Ze is mijn familie geworden. Dat had ik van tevoren niet kunnen bedenken.” Wat begon als een tijdelijk maatjescontact groeide uit tot een bijzondere band. Zo bijzonder zelfs dat Miriam (55) inmiddels peetmoeder is van de zoon van Ayan (27).

De twee leerden elkaar kennen toen Ayan hoogzwanger was. “Ze zat in een moeilijke periode”, vertelt Miriam. Als vrijwilliger van Home-Start, onderdeel van Humanitas, helpt ze ouders die tijdelijk wat extra steun kunnen gebruiken. Een maatje luistert, denkt mee en helpt bij praktische dingen in het dagelijks leven.

Maatjes Miriam en Ayan haar zoontje

Een wereld van verschil

Voor Ayan maakte dat een wereld van verschil. “Ik heb al vaker een begeleider gehad. De meesten voeren hun taak uit. Miriam doet veel meer. Dat maakt haar zo speciaal. Vanaf het begin stond ze voor me klaar. Ze is zo lief en zorgzaam.” Miriam: “Ayan komt uit Somalië en woont alleen met haar drie kinderen. Een netwerk heeft ze niet. Ze is zo dapper en positief. Ik heb daar enorm veel bewondering voor. Haar kracht inspireert me elke keer weer.”

Gewone dingen

Elke donderdag zien ze elkaar in hun woonplaats Veenendaal. Soms gaan ze samen naar afspraken met instanties. Maar vaak doen ze juist gewone dingen. “Samen kletsen, boodschappen doen, wandelen of naar een moeder-café zodat Ayan andere moeders ontmoet”, zegt Miriam. Ayan kijkt er elke keer naar uit. “Ik heb altijd zin om haar te zien.”

Goed voorbeeld

Het maatjescontact betekent veel voor haar. “Door Miriam leer ik meer over de Nederlandse cultuur. Ik ben nieuwsgierig en zij beantwoordt mijn vragen. Ook spreek ik nu beter Nederlands.” Miriam vult aan: “Ze ging werken om de taal te leren kennen. Dat vind ik zo knap. Ze doet er alles aan om onderdeel te zijn van de Nederlandse maatschappij. Dat wil ze zo graag.” Ayan gaat verder: “Zonder Miriam was ik niet gekomen waar ik nu sta. Ze heeft mij geholpen om vooruit te kijken en na te denken over mijn toekomst. Ik wil studeren, in de zorg werken en een goed voorbeeld zijn voor mijn kinderen.”

Andere bril

Ook voor Miriam is het contact speciaal. “Het is supermooi dat twee verschillende mensen zo in elkaars leven komen. We verschillen in leeftijd en geloof, maar spreken dezelfde taal. Zij leert van mij, maar ik ook van haar. Het laat me zien dat een goede start in het leven niet vanzelfsprekend is. En ik leer meer over andere culturen. Daardoor kijk ik met een andere bril naar de wereld.” Soms zit het in kleine dingen. “Ayan vroeg me eens of ik voor haar wilde bidden zodat ze het leven krijgt waar ze van droomt. Dat is toch prachtig? Zulke momenten verrijken mijn leven.”

Enorme eer

Een van de mooiste momenten? “Ik was bij de geboorte van haar zoon Aryan. Ik mocht zelfs de navelstreng doorknippen.” Voor Ayan had dat een bijzondere betekenis. “Volgens de islam ben je dan peetmoeder. Daarom vroeg ik Miriam dat ook echt te worden.” Miriam: “Ik liep op wolken. Ze had drie namen bedacht en ik mocht er eentje uitzoeken. Dat voelde als een enorme eer.”

Dankbaar

“Ayan laat vaak weten hoe dankbaar ze is”, gaat Miriam verder. “Laatst omhelsde ze me en zei ze dat ik meer dan duizend euro waard ben. Dan fiets ik heel gelukkig naar huis.” Binnenkort stopt het officiële traject via Home-Start, maar afscheid nemen doen ze niet. “Ze blijven in mijn leven”, zegt Miriam. Daar is Ayan heel blij mee. “Een leven zonder Miriam zou moeilijk zijn. Als ze er een keer niet is, dan missen we haar al.”

Een plezier doen

Miriam: “Het is een voorrecht om er voor haar te kunnen zijn. Het geeft veel voldoening om mensen op weg te helpen. En het is niet zo moeilijk om iemand een plezier te doen. Helpen met een vraag, samen ergens naartoe gaan of gewoon luisteren. Uiteindelijk gaat het om één ding: ruimte in je hart.”

Ook maatje worden? Kijk snel welke maatjesprojecten er bij jou in de buurt zijn.

Meld je aan als maatje